U subotu, 6. maja 2023. god., prigodnim vjerskim programom obilježen je Dan džamija.
Odlukom Rijaseta Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini, 7. maj je proglašen Danom džamija, kada se simbolično obilježeva rušenja Ferhadije u Banjoj Luci, ali i ostalih 613 džamija, 218 mesdžida, 69 mekteba, četiri tekije, 37 turbeta i 405 drugih objekata u vlasništvu Islamske zajednice.
Ovaj datum je i sjećanje na tragično stradanje rahmetli Murata Badića koji je na ubijen 7. maja 2001. godine u Banjoj Luci na dan polaganja kamena temeljca za ponovnu izgradnju Ferhadije. Program svečanog otvorenja obnovljene Ferhadije održan je također 7. maja 2016. godine, čime se ističe i simbolizira bolji i novi početak.
Povodom Dana džamija izveden je prigodan vjerski program, a domaćin je bio džemat Lipovice Stara džamija. Nakon akšam-namaza prisutnima se obratio imam džemata domaćina, Elsad ef. Suljanović, a penzionisani imam iz Lipovica, Ismet ef. Barčić, predstavio je historijat džemata govoreći o vakifima i hizmećarima džamije u džematu Lipovice Stara džamija.
Glavni imam Medžlisa IZ Kalesija, Muharem ef. Mešanović, u svom obraćanju osvrnuo se na sakralocid – pokušaj ubijanja kalesijskih džamija i vjerskih objekata.
Obraćanje glavnog imama
Poštovane majke i sestre, draga braćo,
Džamije održavaju i grade oni koji vjeruju u Allaha Uzvišenog i Sudnji dan. Hvala Allahu da pripadamo toj grupi ljudi. Postoji dobri ljudi i oni koji to nisu. Mi pripadamo dobrim ljudima, generacijama graditelja. Sretni smo zbog toga, jer nasuprot nama su oni loši. Nas, ovu generaciju je Uzvišeni Gospodar počastio da budemo svjedoci ponovnog nicanja svh onih 1.200 vakufskih objekata koji su srušeni za vrijeme posljednje agresije, da ih ponovo uzdignemo i ponovo izgradimo, popravimo.
Rijaset Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini je 2000. godine donio Odluku o obilježavanju 7. maja kao “Dan džamija”, jer je tog dana 1993. godine, dakle, prije 30 godina, u ranim jutarnjim satima, tačnije, u 3:05 sata, minirana i porušena od strane srpskog agresora i domaćih srpskih zločinaca, Ferhadija džamija u Banjoj Luci.
Ferhadija džamija, Vakuf – zadužbina Ferhat – paše Sokolovića, izgrađena je 1579. god., i predstavljala je jedno od najuspješnijih arhitektonskih ostvarenja bosanske arhitekture u vrijeme Osmanlija u 16. stoljeću. Od 1950. godine je pod zaštitom UNESCO-a, a njeno rušenje sastavni je dio plana o uništavanju objekata duhovne i materijalne kulture muslimana. Nakon prve eksplozije, vlasti Republike Srpske organizovale su potpuno rušenje i čišćenje terena na kojem se 414 godina nalazio kompleks Ferhadija džamije. Minirani ostaci džamije, skoro hiljadu kubika kamena, odvezeni su na gradsku deponiju, a dio je bačen u jezero Karanovac, čime je nedvojbeno potvrđena planska i sistematska aktivnost realizacije zločina urbicida.
Kako se, odmah po okončanju agresije, pristupilo obnavljanju porušenih džamija, na obnavljanje Ferhadije se čekalo nekoliko godina. Prije 22 godine, 7.maja, 2001. godine, srpski ekstremi su napali prisutne Bošnjake u namjeri da spriječe postavljanje kamena temeljca za obnovu Ferhadije. Divlje horde četnički raspoloženih, kamenicama i na druge načine, povrijedili su mnoge a najgore je prošao Cazinjanin Murat Badić, koji je 26. maja, od zadobijenih povreda preselio.
Historija obnove Ferhadija džamije trajala je 15 godina. Interesantno je kazivanje glavnog projektanta obnove ove grandiozne džamije, penzionisanog profesora Arhitektonskog fakulteta u Sarajevu dr. Muhameda Hamidovića. Donosim samo jedan detalj priče: “Ja sam kao student treće godine fakulteta dolazio u Banja Luku, i tada fotografisao i pravio određene mjere Ferhadije, ne znajući, zapravo, šta u tom momentu radim. Ispostavilo se da su te moje fotografije bile jedini dokument kako je nekad izgledao taj dio džamije.”
Ferhadija je svečano otvorena 7. maja 2016. godine.
Ferhat-pašina džamija ili Ferhadija smještena je u dijelu Banja Luke poznatom kao Donji Šeher, koji je procvat doživio zahvaljujući posljednjem bosanskom sandžakbegu (1574-1580.) i prvom beglerbegu (1580.-1588.) Ferhat-paši Sokoloviću, članu poznate porodice iz sela Sokolovića kod Rudog.
7. maj “Dan džamija” podsjeća na uništavanje svih džamija i drugih vakufskih objekata u Republici Bosni i Hercegovini u toku posljednje dvije oružane agresije, od istočnih i zapadnih susjeda. A kad smo kod naših susjeda, a da Bogdo nismo susjedi, da spomenem ono što je poznato cijelom svijetu, samo neki za tim ne haju. Tokom agresije na BiH srušeno 614 džamija, 218 mesdžida, 69 mekteba, četiri tekije, 37 turbeta i 405 drugih vakufskih objekata. Vojska Republike Srpske (VRS) potpomognuta iz Srbije srušila je 534 džamije, a ekstremisti Hrvatskog vijeća obrane (HVO) još njih 80. Uništeno je ili oštećeno više od 80% od 1.144 džamija koliko ih je prije agresije bilo na prostoru BiH.
Odjel za standardizaciju i evidenciju Rijaseta IZBiH objavio je podatke trenutnog stanja objekata IZ-a, na nivou osam muftijstava, odnosno koliko je vjerskih objekata na području zemlje obnovljeno u periodu nakon agresije na BiH.
Na području BiH danas se nalaze 2.822 vjerska objekta, od čega je 1.912 džamija. Među džamijama, 789 je obnovljeno, 83 čekaju na obnovu, a 140 objekata je iz mesdžida pretvoreno u džamije, dok je ukupno 554 novosagrađenih džamija. Kada je riječ o mesdžidima, na prostoru BiH nalazi se 910 mesdžida. Obnovljeno je 386, neobnovljeno njih 74, a sagrađeno je novih 287 mesdžida. Od rata do sada obnovljeno je ukupno 1.175 vjerskih objekata, odnosno 789 džamija i 386 mesdžida. Najviše objekata IZ-a nalazi se na prostoru koji pokriva tuzlansko muftijstvo, a najmanje na prostoru banjalučkog muftijstva, na kojem je i stradalo najviše vjerskih objekata tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu.
Iako se o tome malo priča, većinu džamija i mesdžida u BiH su doniranjem novčanih sredstava finansirali same džematlije. To je obično bilo davanjem donacija, kako ljudi iz BiH tako i onih iz dijaspore. Neko je donirao novac, neko građevinski materijal, neko ciglu, itd… Nerijetko su to bila vrlo skromna novčana sredstva, ali ljudi su jednostavno željeli da učestvuju u obnovi vjerskih objekata. To je najbolji dokaz da obnovu i izgradnju džamija u BiH nisu finansirale neke institucije nego uglavnom obični ljudi, tako da ovo jasno govori da nije tačna ona teza koju neki iznose da je dosta džamija i da umjesto njih trebaju biti izgrađene fabrike. Obični ljudi su gradili džamije jer im jednostavno trebaju. Samo jedan dio je finansiran od donacija arapskih zemalja i Turske.
Naravno, u svu ovu statistiku ubrajaju se i kalesijske džamije, mesdžidi, mektebi…. Čitajući zapis S A K R A L O C I D, ubijanje džamija na području MIZ-e Kalesija 1992-95. godine, objavljen u Monografiji Medžlisa IZ Kalesija 2016. godine, stoji: – Na području Medžlisa Islamske zajednice Kalesija „ubijeno“ je osam i „ranjeno“ dodatnih osam džamija, te značajan broj ostalih objekata (vakufskih kuća, mesdžida, mekteba, pomoćnih objekta, gasulhana…). Srušene su redom, od istoka ka zapadu, džamije u Papraći, Capardama (stara i nova), Šeheru, Memićima, Kalesiji Gornjoj, Jelovom Brdu i Stara džamija u Seljublju, a oštećene u Brda – Križevci, Brda Gornja, Prnjavoru, Miljanovcima (stara i nova), Raincima Donjim (stara i nova) i Seljublju. Pored džamija, na meti agresora bila je i ostala infrastruktura, pri čemu su potpuno uništeni mesdžidi u Mahali i Zukićima, te mektebi u Borogovu, Kusonjama, Hajvazima, Mahmutovićima i Seljublju, a devastirani su mektebi u Šeheru, Likama, Capardama i Šahbazima. Uz navedene vakufe, porušeno je oko 30% „ostalih“ vakufskih objekata.
U ljudskoj prirodi je da zaboravlja. Čovjek pogotovo zaboravlja stvari koje mu više nisu pred očima, a naročito događaje koji su prošli i više se ne spominju. Iako je od završetka agresije prošlo skoro tri decenije, mnogo je toga već zaboravljeno. Zaboravili smo i kako su naše džamije i mesdžidi izgledali prije rata, a kako u toku i neposredno nakon rata kada su bili potpuno ili djelimično uništeni agresorskom rukom i granatama s Visa i okolnih četničkih artiljerijskih položaja.
Da ne bismo zaboravili kako nam se uz genocid dogodio i sakralocid, obzirom da obilježavamo Dan džamija i džemata, prisjetit ćemo se kako su u proteklom ratu nestale naše lijepe kalesijske džamije, mesdžidi, mektebi, imamske kuće, gasulhane… i spomenuti šta je urađeno po okončanju agresije, po završetku rata u postojećim i novoformiranim džematima.
1. Nova džamija u džematu Prnjavor, čije se svečano otvorenje trebalo održati u ljeto 1992. godine, teško je oštećena granatiranjem a njena prelijepa munara, visoka preko 40 metara, srušena je 9. maja 1992. godine iz borbenog aviona srbočetničke vojske. U potpunosti je obnovljena i svečano otvorena 1998. godine. Osim džamije, od vakufskih objekata, u džematu Prnjavor izgrađeni su funcionalni mektebi u Mahmutovićima, Palavrama i Dubnici Donjoj. Imamska kuća i mekteb kod džamije, nova abdesthana i višenamjenski poligon. Sva potrebna infrastruktura je na raspolaganju džematlijama Prnjavora.
2. Tokom povlačenja srbočetničkih snažnih jedinica iz Jeginovog Luga početkom maja 1992. godine u Donjim Raincima (Lugu) tenkovskim projektilima žestoko je napadnuta i oštećena je nova džamija za vrijeme džuma-namaza. U tom tenkovskom napadu nije pošteđena ni stara lužanska džamija, koja se nalazi u neposrednoj blizini novosagrađene džamije. Obje džamije su u potpunosti renovirane, a izgrađena je i imamska kuća kao i mekteb na Zatesu.
3. U džematu Miljanovci nova džamija sagrađena je 1989. godine, a svečano otvorena 1990. godine. Srpske vojne snage teško su je oštetile u toku agresije: razorena je kupola, a munara je probijena tenkovskim projektilima, ali je uprkos tome ostala uspravna. Kada su uspjeli onemogućiti džematlijama Miljanovaca da u toj džamiji obavljaju bar džuma-namaz, „dosjetili su se“ da vjernike gađaju u staroj džamiji na Gaju, da bi se pokazali odvažnim u devastaciji samog objekta.
I Stara Miljanovačka džamija je nekoliko puta pogođena. Nakon rata, nova džamija je u potpunosti renovirana, kao i Stara džamija. Uz novu džamiju izgrađena je imamska kuća, kao i mektebi u Hamzićima i Jahićima.
4. U Gornjoj Kalesiji (ranije zvanoj Kalesija Selo) srpski agresor je 2. maja 1992. godine zapalio džamiju, kroz čiju je zidanu munaru cijelog tog dana sukljao plamen i dim. Poptuno je izgorjela džamija i drveni elementi munare, koja je voljom Uzvišenog ostala uspravna. Nakon rata džamija je u potpunosti obnovljena i znatno proširena, kao i mekteb u Šahbazima. Izgrađena je i pomoćna zgrada a odnedavno, džemat ima i Vakufsku kuću.
5. Naseljeno mjesto Memići prije agresije na Bosnu i Hercegovinu bilo je jedan džemat. Džemat je imao monumentalnu džamiju, a početkom agresije na same Memiće njena munara je srpskim zločincima poslužila za uspostavu snajperskog gnijezda za ubijanje muslimanskih civila. Kada su izvršili etničko čišćenje, pristupili su temeljitom rušenju džamije. Ostatke minirane munare mještani Memića sačuvali su i uz te ostatke osnovali Muzej sakralocida. U istočnijim Memićima, džematu SStara džamija, u haremu džamije je i imamska kuća sa mektebskim prostorijama. U Bulatovcima je funcionalan mekteb.
6. Na drugoj lokaciji, na zapadnom dijelu Memića je džemat Memići Centar sa lijepom i funcionalnom džamijom. U haremu džamije je imamska kuća, Mekteb i prostorije za druženje vjernika. Ovom džematu pripada u naselje Zukići sa novoizgrađenim mesdžidom u kojem se klanja džuma i uče djeca. Naseljeno mjesto Hemlijaši sa svojom starom, obnovljenom džamijom u čijoj se blizini nalazi mezar narodnog heroja Senada Hodžića Labuda, briga je svih Memićana.
7. Džamiju u džematu Šeher, poznatiju kao Ahmed-begova džamija, agresorski vojnici najprije su demolirali, da bi je 2 . maja 1992. godine zapalili, a njezinu munaru minirali. Usred šeherskog mezarja mještani su sačuvali dijelove munare, koji kazuju priču generacijama koje dolaze. Poslije rata na drugoj lokaciji izgrađena je nova savremena džamija kao i imamska kuća sa mektebskim i džematskim prostorijama. U Likama i Borogovu su izgrađeni novi mektebi a u Drvenicama je vakufska kuća.
8. Ubijajući sve muslimana u džematu Jelovo Brdo koji su se krili, razjarene srbočetničke horde nisu zaobišle ni mjesnu džamiju. Početkom rata (1992–1995) uništili su i nju. Prvo su je „stvaralački i maštovito“ demolirali, iživljavajući se na njenim svetinjama, a potom srušili i nju i njezinu munaru. Dijelovi srušene munare ugrađeni su u spomen-česmu pred rekonstruisanom džamijom. Radi ibreta budućim generacijama! U haremu džamije izgrađena je imamska kuća a u Gojčinu veliki mekteb, kojem je posljednjih godina pridodata munara.
9. U džematu Caparde prije agresije na Bosnu i Hercegovinu postojale su dvije džamije. Stara džamija, koja se nalazila usred mezarja, zapaljena je i porušena početkom rata (1992), istovremeno kada je srušena i novosagrađena džamija u njenoj neposrednoj blizini. Objekt džamije u Capardama – Hajvazima četnici su prvo bili pretvorili u vojni objekt a džamijsku munaru u mitraljesko gnijezdo.
Prije rušenja džamije pohvatane muslimane, naročito one koji su redovno dolazili u džamiju i hizmetili islamu, tjerali su na demonstriranje namaza, a dok su bili na sedždi, svirepo su ih likvidirali. Neke od njih tjerali su da pred smrt pjevaju četničke pjesme. Džamija u Capardama nije u prvi mah bila potpuno minirana, ali poslije potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma isti agresor izvršio je temeljito miniranje džamije s namjerom da se muslimani nemaju gdje vratiti. Vraćajući se na svoja ognjišta i imanja, Capardani su obnovi novu džamiju, pokrili je kupolom, obnovili imamsku kuću i mekteb u Hajvazima, izgradili mektebe u Hajvazima i Kusonjama. Čeka se na izgradnju mekteba u Matkovcu.
10. U džematu Seljublje prije rata (1992) postojale su dvije džamije: stara i nova. Stara je 2. maja 1992. godine nestala u plamenu. A bila je jedna od najstarijih džamija s drvenom munarom, na širem području Gornje Spreče. I nova džamija u ovom džematu pretrpjela je znatna oštećenja. Hvala Allahu, nova je u potpunosti renovina, u blizini je izgrađen mekteb i prostorije za druženje. Imamska kuća je renovirana i znatno proširena.
11. U džematu Brda – Križevci neprijateljskim artiljerijskim i pješadijskim djelovanjem potpuno je razorena džamija i njezina drvena munara. Čim su se stekli uslovi, džamija je u potpunosti renovirana, izgrađena je nova munara. U naseljenom mjestu Muratovići nedavno je izgrađen mekteb.
12. U džematu Gornja Brda, pred rat sagrađena džamija pretrpjela je značajna oštećenja usljed artiljerijskog djelovanja agresora. I ova džamija je sanirana, u potpunosti završena a u haremu je sagrađena i imamska kuća.
13. Džamija u Papraći, stavljena u funkciju 1967. godine, u potpunosti je porušena početkom rata (1992). Danas je obnovljena i pod administrativnim okriljem MIZ-a Kalesija.
14. Na Mahali, u ratu porušeni mesdžid, u potpunosti je renoviran, proširen i dogradnjom munare, preinačen u funcionalnu džamiju.
15. Znatna oštećenja tokom rata imala je džamija u Jajićima. Nakon rata u potpunosti je obnovljena a u blizini je izgrađena i imamaska kuća. Na daleko je poznat Jajićki iftarski top.
16. U Kalesijskoj čaršiji, izgrađena je Čaršijska džamija. Prostrana, lijepa i funcionalna. U naselju Paljevine, koje pripada džematu Čaršijske džamije, izgrađen je veliki mekteb i musalla.
17. U Raincima Gornjim, u ratu oštećena džamija je po okončanju agresije sanirana, izgrađena munara. U Pjanićima, Mešićima i Šehićima renovirani mektebi a u Novom naselju izgrađen Mesdžid.
18. Na Međašu u potpunosti renovirana nova džamija, Izgrađena poslovna kuća i u toku su radovi na proširivanju poslovne zgrade , imamske kuće i mekteba. U Dolini je renoviran mekteb.
19. U Tojšićima je u potpunosti renovirana i proširena džamija. Imamska kuća je renovirana. Renovirani su mektebi u Bari u dedajićima, a nanovo izgrađeni u Handžićima i Sprečama. U Babajićima je izgrađen Mesdžid. Stara Atik džamija koja pripada Tojšićima, renovirana je i jedno vrijeme bila reaktivirana za vjereske obrede.
20. Vukovije Gornje su dobile proširenu i u potpunosti rekonstruisanu džamiju. U haremu je imamska kuća a mektebi u Maslama i Ćivama su u također renovirani. U Džafićima je nedavno izgrađen novi mekteb.
21. U Vukovijama Donjim su dosta radili na vakufskim objektima. U Haremu su dvije munare. Stara da svjedoči i nova, uz novoizgrađenu džamiju da oglašava namaz. Izgrađen je i novi mekteb uz džamiju. Potpuno novi mektebi su izgrađeni u Zenunima, Jukanovićima i Hodžić Brdu.
22. Sarači su novi džemat. Imali su mekteb, ali voljom mještana, on je znatno proširen, izgrađena je munara, preinačen u džamiju, formiran je džemat. U neposrednoj blizini izgrađena i imamska kuća.
23. U Kikačima je vakuf doživio renesansu. Džamija je u potpunosti obnovljena, izgrađen je mektebski centar is tan za imama. U potpunosti su renoviran mekteb u Gornjim Kikačima a u Babinoj Luci i Sprečama jsu nanovo izgrađeni. U Babinoj Luci izgrađena je i nova džamija sa munarom, koja funcioniše u okviru džemata Kikači.
24. U Hrasnu Donjem na novoj lokaciji izgrađena je nova, potkupolna džamija. Renoviran je mekteb a stara Hrašljanska džamija funcioniše po potrebi. U Paraćima je u potpunosti renoviran a na Horozovini je izgrađen, na novoj lokaciji, novi mekteb.
25. U Hrasnu Gornjem je formiran novi džemat. Izgrađena je nova džamija, uz nju imamska kuća i mekteb. Mekteb Mahala je potpuno renoviran.
26. U novo-formiranom bošnjačkom naselju Dubnica, izgrađen je džamijski centar. Funcionalan prostor za namaz, mekteb, kafeterija i imamski stan. Nekada davno je dubničkimvrletima odjekivao ezan, potom je hlupalo zvono i trenutno, opet se čuje ezan za svaki vakat. Na vakat!
27. Lipovice Centar je novi džemat. Mekteb je proširen, izgrađena je munara i naselje postaje džemat sa lijepom džamijom u bosanskom stilu.
28. Lipovice stara džamija. Nekada je ovo bio veliki džemat. Vremenom i potrebom džematlija, formirani su džemati u Kikačima, Međašu i Lipovicama a uz ovu, koja je od najstarijih džamija, ostala su naseljena mjesta Barčići, Bukvari i Meškovići. U svakom naselju je lijep i funcionalan mekteb. Naseljeno mjesto Ibralići sa svojim mektebom, također pripadaju ovom džematu. Ova stara džamija, u centru ovih naselja, potpuno renovirana, služi za obavljanje džume i bajrama, kao i drugih vjerskih aktivnosti. Treba napomenuti da svaki džemat ima najmanje jedno mezarje, a neki i više. Sve su erednija i naša, Bošnjačka, ne Turska mezarja.
I administrativne prostorije Medžlisa, nakon dugogodišnjeg muhadžerluka, našle su svoj smiraj. Službene prostorije MIZ Kalesija su u centru Kalesija. Sve službe djeluju u zadovoljavajućim uslovima i na usluzi su svim džematlijama.
Vjerski život u svim džematima funcioniše u skladu sa odredbama naše vjere i propisima islamske zajednice. Sve džamije imaju apsolutne uslove u svim godišnjim dobima: ljeti klimatizirano, zimi dobro zagrijano, za obavljanje namaza. Na džematlijama je da te uslove koriste i da džamije obavljaju svoje funkcije. A džamije su Allahove kuće na Zemlji i one su mjesta gdje se veliča Njegovo ime i gdje Mu se pada na sedždu, sa ciljem postizanja samo Njegova zadovoljstva
Rezime: Džamije i vakufi se u Bosni i Hercegovini ruše od 1878. godine, pa sve do završetka posljednje dvije krvave oružane agresije na nju (1992.-1995.). Rušitelji se u svom narodu proglašavaju nacionalnim herojima. Allah, dž.š., u kategoriju najvećih nasilnika ubraja one koji u džamijama sprječavaju spominjanje Njegova imena i koji ih ruše, pa u 114. ajetu Sure El-Bekare kaže: “Ima li većeg nasilnika, od onoga koji brani da se u Allahovim džamijama ime Njegovo spominje i koji rade na tome da se one poruše? Takvi bi trebalo da u njih samo sa strahom ulaze! Na ovom svijetu doživjeće sramotu, a na onom svijetu patnju veliku!”
Kakvi su samo zločinci i teroristi oni koji su sve džamije, mesdžide i ostale vakufe porušili tamo gdje je stizala njihova vojska ili gdje se uspostavljala njihova zločinačka vlast?! Samo naivni vjeruju da se promijenio KOD onih koji su nad Bošnjacima vršili GENOCIDE i na vakufskoj imovini URBICIDE. Naš pristup Božijim kućama se dijametralno razlikuje. Skoro sve crkve su sačuvane na teritoriji koju je kontrolisala Armija Republike BiH. Poseban je naš pristup našim džamijama, jer svoju pažnju prema njima crpimo iz kur’anskih i hadiskih poruka: “Allahove džamije održavaju oni koji u Allaha i u onaj svijet vjeruju i koji namaz obavljaju i zekat daju i koji se nikoga osim Allaha ne boje oni su, nadati se, na pravom putu.“ (Tewba, 18)
“Džamija je kuća svakog bogobojaznog čovjeka, kaže Poslanik. Allah, dž.š., garantuje onome, kome džamija bude kuća, da će imati duševni smiraj, da će lahko preko Sirat-ćuprije prijeći i da će zaslužiti Allahovo, dž.š., zadovoljstvo.”
Također, Pejgamber kaže: “Džamije imaju svoje ljudske stubove, a oni su u društvu meleka. Kada meleki te ljude ne vide u džamiji, počnu se raspitivati o njima. Pa ako su bolesni, meleki ih obiđu, a ako su u kakvom hairli poslu, meleki im pomognu.”
Milostivog Allaha molimo da nas učvrsti na putu islama, da nas učini od onima koji će uspostavljati red i sprječavati nered na Zemlji, da nas sačuva iskušenja koja ne možemo podnijeti, da se smiluje našim umrlim roditeljima i dobrim precima koji su na nas prenijeli svjetlo islama, da bosanske vakife nagradi dženneskim adajama, da našu djecu uputi na pravi put i da nam bude milostiv na Sudnjem danu. Amin.
Preporučene vijesti
